Follow-up

Te veel uitval van patiënten kan leiden tot vertekening van resultaten. Patiënten vallen niet zomaar uit en als dit op grote schaal gebeurt, kan dit gemakkelijk verband houden met een selectieve uitval. De resultaten zijn dan niet meer geldig voor alle ingesloten patiënten, maar slechts voor degenen die het onderzoek hebben beëindigd. Voor de praktijk heeft zo'n onderzoek dan veel minder waarde. Om een goede vergelijking te kunnen maken moet er zeker geen selectieve uitval optreden in een van de armen. Je weet immers niet waarom patiënten uitvallen: misschien worden ze wel te ziek of hebben ze geen zin meer om nog aan het onderzoek mee te doen omdat ze zich veel beter voelen. Misschien hebben ze te veel last van bijwerkingen. Kortom, als de uitval in de ene arm groter is dan in de andere, is dat altijd verdacht. Als er sprake is van uitval van patiënten moeten de onderzoekers altijd vermelden wat daarvan de redenen zijn. De lezer kan zich dan een oordeel vormen over die redenen en daarmee over de geldigheid van de resultaten.

Het is moeilijk om een algemeen geldende regel te geven voor het beoordelen van de uitval, maar als die groter is dan 80% moet je bijzonder op je hoede zijn.